Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

Στα χαμένα*




Την επόμενη φορά που κάποιος αγωνιστής δημοσιεύσει σε τούτο το μέσο μαζικής κοινωνικής δικτύωσης το ιστορικό αποτύπωμα μνήμης ά λ λ η ς μιας ιστορικής ήττας ενός κινήματος, ά λ λ η ς μιας αποτυχίας του παρελθόντος, ά λ λ ο υ ενός χαμένου ή αιματοκυλισμένου αγώνα, ας αναλογιστεί εάν εισέφερε στο σκοπό του - όσο και κοινό σκοπό - ή εάν εκφόβισε, απόδιωξε, αποθάρρυνε το μέσο άνθρωπο, το μέσο πολίτη, το μέσο ψηφοφόρο.

Ποιος θέλει να συνταχθεί με τους ηττημένους;

Ποιος χαίρεται που κάθε αγώνας χρειάζεται αίμα, νεκρούς, μπροστάρηδες, τους οποίους θα φάει το χώμα και θα αναγνωριστούν 50 χρόνια μετά;

Ναι, συνέβησαν όλα αυτά, κάποτε. Υπάρχει κανένα εμμονικό σύνδρομο, το οποίο να υπαγορεύει την επανάληψη των ηττών; Μήπως είναι καιρός να νικήσουμε με λίγο πιο έξυπνο τρόπο, αντί να πέφτουμε σωρηδόν στις παγίδες της "καπιταλιστικής αιμοβόρας εργοδοσίας, των μονοπωλίων και της αστικής αναλγησίας";

Ναι, οι άνθρωποι είναι στη μείζονα μερίδα τους πρόβατα. Ναι, πολλοί θα χαθούν λόγω βλακείας. Δε θα φταίει κανείς, δε θα φταίει κάποιος συγκεκριμένα, παρά μόνον η ανθρώπινη φύση, η οποία υπαγορεύει ο πονηρός να εκμεταλλεύεται και να αφανίζει τον κουτό.

Αυτό θέλουμε;

Προτείνω ενεργητικότερη αντιμετώπιση, κυρίως πιο έξυπνη. Ούτως ή άλλως, από ήρωες στέρεψε ο τόπος.

Αλλά είναι ξεφτίλα να νικάει ο γκαλιούρης, με τον καρφάκια και το χοντρό. Δείτε το κι έτσι: ούτε κι εκείνοι είναι η αφάν γκατέ της φάρας τους.


Αλλά θέλει τρόπο.

*του Θάνου Αθανασιάδη


Διαβάστε Περισσότερα »

Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης παραμένουν πονηρούληδες *



Για επεξεργασία από την Διαρκή Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης, Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης βρίσκεται από τις 17 Οκτωβρίου 2013 το σχέδιο νόμου του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης με τίτλο «Ρυθμίσεις Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και άλλες διατάξεις».

Στην πρόταση νόμου, μεταξύ των άλλων, υπάρχει και το άρθρο 23 με τον μακροσκελή τίτλο «Τροποποίηση του ν. 3861/2010 “Ενίσχυση της διαφάνειας με την υποχρεωτική ανάρτηση νόμων και πράξεων των κυβερνητικών, διοικητικών και αυτοδιοικητικών οργάνων στο διαδίκτυο “Πρόγραμμα Διαύγεια” και άλλες διατάξεις (ΦΕΚ 112/Α΄/13.07.2010), όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 4057/2012 (ΦΕΚ Α΄ 54)”».

Στο συγκεκριμένο θέμα είχε αναφερθεί με το άρθρο του «Στο υπ. Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι πονηρούληδες» ο πρώην Υπουργός κος Στέφανος Μάνος το χρονικό διάστημα που η πρόταση νόμου του κου Μητσοτάκη βρισκόταν σε ανοιχτή διαβούλευση στον Δικτυακό Τόπο Διαβουλεύσεων (opengov.gr).

Παράλληλα, σε άρθρο μας της 3ης Οκτωβρίου 2013 με τίτλο «Ο Μάνος "καίει" Μητσοτάκη» είχαμε επισημάνει ότι με το άρθρο 20 που είχε αναρτηθεί για διαβούλευση και που όριζε ότι «Εάν υπάρχει διαφορά μεταξύ του κειμένου που αναρτήθηκε και του κειμένου της πράξης, ισχύει το τελευταίο» ο κος Μητσοτάκης καταργεί «την διαφάνεια στη δημόσια ζωή μετατρέποντας τη Διαύγεια σε σκοτεινό θεσμό συγκάλυψης και απόκρυψης κυβερνητικών συμφωνιώνΗ Δημοκρατία πλέον θα είναι και αυτή τυφλή αφού άλλα θα ξέρουμε ότι συμβαίνουν και άλλα θα συμβαίνουν στην πραγματικότητα».

Επανερχόμαστε σήμερα στο ίδιο θέμα – αφού δεν το έπραξε ο κύριος Μάνος – για να εξετάσουμε τις αλλαγές στις οποίες προχώρησε ο κος Μητσοτάκης μετά και τις έντονες αντιδράσεις που προκληθήκαν από το άρθρο του κου Μάνου.

Για λόγους ευκολίας παραθέτουμε στον παρακάτω πίνακα τις επίμαχες παραγράφους:

Κατά τη διαβούλευση
«Άρθρο 20
6. Η παράγραφος 4 του άρθρου 4 του ν.3861/2010 (ΦΕΚ Α/112), αντικαθίσταται ως εξής:
«4. Εάν υπάρχει διαφορά μεταξύ του κειμένου που αναρτήθηκε και του κειμένου της πράξης, ισχύει το τελευταίο. Με ευθύνη του προσώπου ή οργάνου που έχει εκδώσει την πράξη γίνονται αμελλητί οι αναγκαίες διορθώσεις στο κείμενο που έχει αναρτηθεί στο δικτυακό τόπο.»
Στο σχέδιο νόμου
«Άρθρο 23
6. Η παράγραφος 4 του άρθρου 4 του ν.3861/2010 (ΦΕΚ Α/112), αντικαθίσταται ως εξής:
«4. Εάν υπάρχει διαφορά μεταξύ του κειμένου που αναρτήθηκε και του κειμένου της πράξης, ισχύει το αναρτημένο, με εξαίρεση τις πράξεις της παραγράφου 1 του παρόντος. Με ευθύνη του προσώπου ή οργάνου που έχει εκδώσει την πράξη γίνονται αμελλητί οι αναγκαίες διορθώσεις στο κείμενο που έχει αναρτηθεί στο δικτυακό τόπο.»

Με πρώτη ματιά φαίνεται πεντακάθαρα ότι ο κος Υπουργός διόρθωσε την πρότερη, κατά Μάνο, «ΦΑΥΛΗ ΡΥΘΜΙΣΗ» αφού νομοθετεί το αυτονόητο, να ισχύει, δηλαδή, η αναρτημένη πράξη σε βάρος της μη αναρτημένης. Έτσι, όλοι θα γνωρίζουμε τι πραγματικά συμβαίνει στο δημόσιο βίο από τη στιγμή που όλα θα είναι φανερά και προσβάσιμα από τον κάθε πολίτη.

Είναι όμως πράγματι έτσι ή μήπως τελικά ο κος Μάνος είχε δίκιο όταν έλεγε ότι στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης είναι πονηρούληδες;

Στην τροποποιημένη παράγραφο 6 του άρθρου 23 του υπό συζήτηση σχεδίου νόμου, πέρα από την επισήμανση ότι ισχύει το κείμενο της αναρτημένης πράξης έναντι του πρωτότυπου αναφέρεται και κάτι ακόμη, πολύ σημαντικό, που καταργεί την αξία και την νομική δεσμευτικότητα της αναρτημένης πράξης. Αναφέρεται ότι ο εκδότης της πράξης είναι αυτός που «αμελλητί», θα προχωρήσει στην διόρθωση του αναρτημένου κειμένου στη Διαύγεια σε περίπτωση που διαπιστωθεί (διαπιστώσει) διαφορά με το πρωτότυπο κείμενο της πράξης.

Έτσι, το όργανο ή το άτομο που εξέδωσε την πράξη, εξουσιοδοτείται να ελέγξει τον εαυτό του και να προχωρήσει σε τυχόν διορθώσεις που ενδέχεται να είναι εις βάρος του φυσικού ή νομικού του «εαυτού». Με τον τρόπο αυτό ο ελεγχόμενος για την εκδοθείσα πράξη μετατρέπεται σε ελεγκτής του εαυτού του, γεγονός που μπορεί σε λίγες μέρες να είναι νόμιμο αλλά σίγουρα δεν είναι ηθικό.

Ο κος Υπουργός, δηλαδή, νομοθετεί ότι η «διόρθωση» στο αναρτημένο κείμενο με βάση την πρωτότυπη πράξη δεν εξασφαλίζει την νομική υπεροχή της αναρτημένης σε βάρος της πρωτότυπης, όπως ισχύει μέχρι σήμερα, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Και με την νέα ρύθμιση, παρά την έξυπνη και πονηρή διατύπωση – αλήθεια κατ΄ εντολή ποιών και για ποιο σκοπό; – νομοθετεί αυτό που από την αρχή επιδίωκε: τη νομική υπεροχή της πρωτότυπης πράξης, όποιο και αν είναι το πραγματικό της περιεχόμενο, σε βάρος της αναρτημένης. Ουσιαστικά, λοιπόν, νομοθετεί την αδιαφάνεια σε βάρος της διαφάνειας γεννώντας τα εξής εύλογα ερωτήματα:

Γιατί να προχωρήσει ο εκδότης της πράξης σε εκ των υστέρων έλεγχο της αναρτημένης πράξης του αφού δεν μπορεί να υποψιάζεται τον εαυτό του για παραποίησή της;

Γιατί να προβεί από μόνος του σε έλεγχο και διόρθωση της αναρτημένης πράξης του χωρίς προηγούμενα να έχει «ενοχληθεί» για το «κατά λάθος, λάθος του»;

Θα υπάρχουν νομικές ή διοικητικές ευθύνες στην περίπτωση που οι «διορθώσεις» στο αναρτημένο κείμενο είναι σε βάρος του δημόσιου λογιστικού;

Ποιοι οι λόγοι της επιμονής (ή μήπως εμμονής) του κου Υπουργού στην ψήφιση ενός άρθρου που με «κομψές» διατυπώσεις πλήττει την διαφάνεια και αποδυναμώνει τον θεσμό της Διαύγειας;

Χρησιμοποιώντας το επιτυχημένο ομολογουμένως παράδειγμα του κου Μάνου, έχουμε την εξής υπόθεση εργασίας με βάση τη νέα ρύθμιση:

Εκδίδεται πράξη που προβλέπει ότι ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ θα λαμβάνει 20.000€ μηνιαίως, αλλά στη Διαύγεια δημοσιεύεται 5.000€. Με τη σημερινή διάταξη θα ισχύει ο μισθός των 20.000€ που αναφέρει η πρωτότυπη πράξη, αλλά όλοι εμείς θα πιστεύουμε ότι λαμβάνει 5.000€, συμμετέχοντας και αυτός στις περικοπές. Αν τώρα κάποιος είναι τόσο ικανός ώστε να αποκτήσει πρόσβαση στο πρωτότυπο κείμενο και να διαπιστώσει την διαφορά στα ποσά και να αναρωτηθεί δημόσια για το «κατά λάθος λάθος» τότε αμελλητί ο εκδότης της πράξης θα διορθώσει την ανάρτηση και …ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Ο πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ θα συνεχίσει να λαμβάνει 20.000€ μηνιαίως και εμείς θα το γνωρίζουμε.

Κλείνοντας, να τονίσουμε ότι δεν χρειάζεται να αναλυθεί η αναφορά στην παράγραφο 6 σύμφωνα με την οποία «…ισχύει το αναρτημένο, με εξαίρεση τις πράξεις της παραγράφου 1 του παρόντος». Προφανώς είναι στη διακριτική ευχέρεια κάθε Υπουργού η δημοσίευση ή μη της Πράξης στη Διαύγεια. Δημοκρατικό; Δίκαιο; Σε λίγο θα είναι νόμιμο.

Συμπερασματικά, με βάση το άρθρο 23, ό,τι και αν αναρτηθεί (αν αναρτηθεί) από την ψήφιση του νόμου και έπειτα στη Διαύγεια αλλά κυρίως ό,τι έχει ήδη αναρτηθεί, δεν θα είναι νομικά και διοικητικά δεσμευτικό σε βάρος των πρωτότυπων πράξεων αφού θα μπορεί ανά πάσα στιγμή να τροποποιηθούν χωρίς περαιτέρω συνέπειες για όσους έχουν ποικιλότροπος ωφεληθεί από τις διαφορές των δύο κειμένων (πρωτότυπου και αναρτημένου).

Ως φορολογούμενοι πολίτες αυτής της Χώρας έχουμε δικαίωμα και υποχρέωση να ενημερωνόμαστε για ό,τι συμβαίνει στην πολιτική ζωή του τόπου. Στην σημερινή εποχή των μνημονίων, η υποχρέωσή μας αυτή αποτελεί εθνική μας ευθύνη. 

Μας παρέχεται όμως η δυνατότητα, μέσα από τους νόμους που ψηφίζονται στο Εθνικό Κοινοβούλιο, να επιτελέσουμε την υποχρέωσή μας ή μήπως κατ’ εντολή των διεθνών δανειστών πρέπει να μην πληροφορούμαστε τα του οίκου μας;  

Τελικά, ο Μάνος δεν είναι μόνος.
Στο Υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης παραμένουν πονηρούληδες.


*Των Θάνου Αθανασιάδη & Κωνσταντίνου Νάκκα
Διαβάστε Περισσότερα »

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Ασφάλεια*


Λέγεται Νεοφιλελευθερισμός και νομίζεις ότι αφορά τους νέους που αγαπάνε την ελευθερία.

Λέγεται και Μονεταρισμός, αλλά εσύ δεν θέλεις να μπλέξεις με γιαχωβάδες και μασόνους. Εσύ είσαι δεξιός κι έχεις εμπιστοσύνη στον Αρχηγό.


Εφαρμόζεται ως Κοινωνικός Δαρβινισμός και - ορίστε! - το Δαρβίνο τον ξέρεις!! Συγχαρητήρια.

Ο Αρχηγός βρίσκεται στα δεξιά.
Είστε οι πέντε ακριβώς πίσω του.

Τον Χέρμπερτ Σπένσερ τον ξέρεις; Όχι, ε; Δεν πειράζει, τον ξέρει ο Αρχηγός. 

Χαρακτηριστικό κομμάτι του έργου του Σπένσερ είναι η ιδέα ότι η κυβέρνηση δεν πρέπει να παρεμβαίνει στις φυσικές διεργασίες της εξέλιξης στην κοινωνία χρηματοδοτώντας και προστατεύοντας τους φτωχούς και αδυνάτους, καθώς έτσι διαστρεβλώνεται η ροή της επιβίωσης των ισχυρότερων και πλουσίων που θα δημιουργήσουν τελικά υγιέστερες κοινωνικές δομές. 

Ωραίο αυτό το τελευταίο, ε; Τελικά.
Είδες; Ο Αρχηγός κάτι ήξερε παραπάνω.

Πριν μου μπει η ιδέα να κάνω κι εγώ την απόπειρα να σε βοηθήσω να σκεφτείς κάτι - όχι πολύ, μη φοβάσαι! - είχε μπει και σε κάποιον άλλο, κι άλλους πολλούς. 
Πρόσφατα ένας ήταν αυτός. Έχει και μια ωραία φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο, είναι αυτή εδώ:
Βρίσκεσαι στα δεξιά.
Ο Αρχηγός κάθεται τέρμα πίσω και σε καμαρώνει.

Α! Σου 'χω και μία ανφάς!
Καλός είσαι.

Κι εσύ που τα ξέρεις όλα, έχεις προφανώς κανονίσει μια πισινή, σωστά;
Για να σωθείς, αν κάτι πάει στραβά.
Για να πατήσεις τα κορόιδα. 
Πώς είναι οι ασφάλειες ζωής;
Ένα τέτοιο πράγμα.
Πόσους φίλους σου θυμάσαι που την πάτησαν;
Τους ξέχασες; Δεν είναι και πολύ παλιά, πάντως.

Κι αν συμβεί σε σένα; 

Ο Κοινωνικός Δαρβινισμός δε θα ισχύει τότε; 

Αλλά ξέχασα, ο Αρχηγός σου έχει πει ότι εσύ είσαι ο ικανότερος, οι άλλοι ας ψοφήσουν. 

Εσύ είσαι η Άρια Φυλή. 

Αλλά, λέω εγώ τώρα, και μη μ' ακούς, συνέχισε τη δουλειά σου: 
Μήπως σε συμφέρει να έχεις καβάτζα την πλέμπα; Κανά ψωροκόμματο, όχι τίποτε σπουδαίο. Έτσι, να σταματήσει λίγο κι ο κυρ - Γιάννης που δε βρίσκει κανέναν να του χαλάσει πεντακοσάρικο.

Είμαι βέβαιος ότι εσύ θα τα καταφέρεις, μόνο μη τύχει κανά έμφραγμα του συζύγου στο εργοστάσιο ή σου την πέσουν τρεις τα ξημερώματα στην παραλιακή, κι έχεις λάστιχο στη Φερράρι. 

Είδες τι έπαθε η Jenny και ο Πέτρος. 
Να μην έχεις παντεσπάνι για τα παιδιά σου;



Βεβαίως και υπάρχει η ιδιωτική ασφάλεια, αλλά μερικοί - αρκετοί δηλαδή - την έκαναν τις προάλλες. 

Σίγουρα είναι τα λεφτά στη θυρίδα, αλλά τι θα συμβεί, αν η πλέμπα πολιορκήσει τις τράπεζες; Και στο εξωτερικό, αν σου την κάτσει η Αγκέλα; Αυτές τις αηδίες με τα κουρέματα, λέω.


Κάτι θα έχεις κανονίσει και γιαυτό, είμαι βέβαιος, γιατί σε βλέπω ατάραχο και άνετο, αλλά λέω.

Είναι καλό που νιώθεις ασφάλεια.

* του Θάνου Αθανασιάδη

Διαβάστε Περισσότερα »

Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Σεισάχθεια, Δημοκρατική λύση


Αγαπητέ μας συμπολίτη,

Σήμερα συμπληρώνονται έξι μήνες από την ημέρα που οι σκέψεις όλων, όσοι υπογράφουμε αυτήν την ανοιχτή επιστολή προς εσένα, έγιναν πράξη, γεννώντας τον Άνεμο Αντίστασης.

Ο Άνεμος δεν είναι παιδί της καλοπέρασης, ούτε της ευδαιμονίας.

Την κρίση έχει για μάνα, τον επαπειλούμενο όλεθρο για πατέρα.

Πέντε χρόνια πριν, ίσως δεν είχαμε λόγο ύπαρξης. Θα χαρακτηριζόμαστε τουλάχιστον γραφικοί. 

Κι ακόμη σφάλλουμε υπερβάλλοντας κάποιες φορές, αλλά έχουμε καλές προθέσεις.

Για το λόγο αυτό φαίνεται ότι μας προτίμησες: για τις καλές μας προθέσεις.


Είναι γεγονός ότι καμία από τις ειδήσεις που έτυχαν αναπαραγωγής από το ιστολόγιό μας, δεν κατερρίφθη ως ψευδής.


Είναι γεγονός ότι οι απόψεις όλων μας συγκλίνουν προς μία κατεύθυνση: 

την εξεύρεση λύσης στο γενικότερο πρόβλημα της Χώρας.

Όλοι «καταγόμαστε» από διαφορετικούς χώρους. Στην παρούσα κατάσταση, οι περισσότεροι από εμάς,  έχουμε επιλέξει να ταχθούμε στο πλευρό του ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και στους κόλπους αυτού. Αλλά δεν είναι μια κίνηση που κάναμε ελαφρά τη καρδία. Απεναντίας, χρειάστηκε χρόνος, χρειάστηκε απόφαση.


Βλέπεις, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι παιδί της κρίσης κι αυτό.


Έννοιες όπως «αλληλεγγύη», «κοινωνικό ιατρείο», ήρθαν σαν αντίδοτο στις λέξεις «γενόσημα», «κινητικότητα».


Ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως και κάθε κομματικό μόρφωμα, δεν είναι η λύση. Είναι όμως το μόνο μέσο που διαθέτει ο Λαός, για να εκφραστεί, με τρόπο που να εξυπηρετεί τα συμφέροντά του.


Το λέμε αυτό, με σεβασμό στις άλλες αντιμνημονιακές λύσεις, οι οποίες έχουν επίσης προταθεί από κόμματα, όπως οι ΑΝ.ΕΛ.

Δεν είμαστε αντίπαλοι, όσοι εργαζόμαστε για την ανατροπή του καθεστώτος αυτού της υποταγής.


Θεωρώντας ότι οι εξαιρετικά ιδιαίτερες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες επιβάλλουν τις ευρύτερες δυνατές συνεργασίες, δεν έχουμε παραβλέψει και την ιδέα μίας διαπαραταξιακής συμμαχίας που θα διακρίνεται για τις κοινές της θέσεις, προσπερνώντας τις όποιες σημαντικές διαφορές της. Αυτό ίσως επιτάσσει η κρισιμότητα της κατάστασης, είναι όμως και το πλαίσιο της λύσης.


Σ’αυτό συνηγορεί, όχι μόνο η συγκλίνουσα τεκμηριωμένη ιδεολογική βάση για την υπέρβαση των επαίσχυντων Μνημονίων και των εντεταλμένων κατοχικών κυβερνήσεων, αλλά και η συμπόρευση σε μία σειρά από δουλεμένες προγραμματικές θέσεις πρωταρχικής σημασίας.


Ο Άνεμος προκρίνει μία λύση ως πρώτη, μεταξύ άλλων, εξίσου σπουδαίων: Η λύση αυτή, για το λαό μας, είναι μια λέξη παλιά, η οποία χρησιμοποιήθηκε στην εποχή μας για σκοπούς άνομους. Θεωρούμε ότι είναι καιρός να χρησιμοποιηθεί για το σωστό.


Η λέξη είναι: Σεισάχθεια.

Αν αναζητήσει κάποιος την προτεινόμενη λύση ανάμεσα στους διαφόρους πολιτικά σοφούς, θα βρει διάφορες προτάσεις διεξόδου από την Κρίση. Όλες εξαρτώμενες από το ιδεολογικό μόρφωμα που καθείς πρεσβεύει.


Ο νεοφιλελεύθερος, για παράδειγμα, θεωρεί ότι η φυσική επιλογή, η επικράτηση του ισχυρότερου πάνω στον πιο αδύναμο, είναι η λύση.


Ο κομμουνιστής θεωρεί ότι η κολλεκτίβα και η έλλειψη ατομικής ιδιοκτησίας είναι η λύση.


Ο ναζιστής πιστεύει ότι η εξάλειψη των υπανθρώπων είναι η λύση.


Ο σοσιαλιστής θεωρεί ότι το κοινωνικό κρατικό προφίλ είναι η λύση.


Ο λαός πρέπει να επιλέξει υποθετικά μόνον μέσα από αυτές τις λύσεις, αφού αυτές έχουν εκπεφρασμένο λόγο στους θώκους της Εξουσίας.


Εμείς λέμε ότι αυτό που συνέβη από το 2008 και συμβαίνει έως και σήμερα, δεν είχε προβλεφθεί από τα ανωτέρω ιδεολογικά κατασκευάσματα. Υπήρξαν κρίσεις στο παρελθόν, πράγματι. Αλλά καμία δε βρήκε το σύνολο του πολιτισμένου κόσμου τόσο απροετοίμαστο. Αν το θέλετε, ήταν τόση και τέτοια η ευδαιμονία της τεχνολογικής ανάπτυξης, που έπεσαν όλοι σε λήθαργο. Δεν εξελίχθηκε η πολιτική σκέψη, ήσαν πολλοί αυτοί που εκμεταλλεύτηκαν τα κενά, το αποτέλεσμα πάντως παραμένει: 

Οι λαοί των αδυνάμων χωρών πληρώνουν τα σπασμένα.

Και είναι κραταιά παντού, λιγότερο ή περισσότερο, η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία. Ο ισχυρότερος ας επιβιώσει, οι υπόλοιποι θα εξαλειφθούν μέσω της φυσικής επιλογής.


Θα αυτοκτονήσει ο χρεωμένος, ο αδύναμος, ο λιγόψυχος, ο λιγότερο ικανός.


Θα αποχωρήσει από την αγορά, η οποία διατηρεί τον ισχυρό στα ύψη, κι ακόμη πιο ψηλά.


Αυτή η δυνατότητα δόθηκε στον ισχυρό μέσω της Σεισάχθειας των δικών του ατοπημάτων.


Οι πολιτικοί φίλοι του τον προστάτεψαν από το μοναδικό μέσο που οι κοινωνίες έχουν, για να διασφαλίσουν ότι αξίζει να ζει κάποιος σε αυτές, το Νόμο.


Δείτε το έτσι, αν θέλετε:


Γιατί να θέλει κάποιος να ζει σε ένα σύστημα, το οποίο αδιαφορεί για τον ίδιο;


Γιατί να θέλει να είναι καλός κ’αγαθός πολίτης, αν η Πολιτεία δεν ενδιαφέρεται για αυτόν;


Γιατί να πληρώνει τους φόρους του, για να λειτουργεί μια Πολιτεία, η οποία ανέχεται να μην τους πληρώνει ο ισχυρός;


Αν μόνον ο ισχυρός έχει θέση σε μια τέτοια Πολιτεία, γιατί να μην αποστασιοποιηθεί ο αδύναμος;


Σκεφτείτε το:


Σε μια Πολιτεία ανισοτήτων στην αντιμετώπιση, γιατί να συμμετέχει αυτός που τίποτε δεν έχει να κερδίσει, παρά μόνο υποχρεούται να συνεισφέρει;


Ο λαός αυτή τη στιγμή θεωρούμε ότι εκφράζεται από τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Όχι ίσως συνολικά, όχι καθολικά. Καθένας έχει δικαίωμα να σκέπτεται ό,τι θέλει, να ενεργεί όπως θέλει, μέσα στα πλαίσια μιας κοινωνίας Δικαίου.


Πολλές από τις σκέψεις στελεχών του κόμματος αυτού ξενίζουν, ενοχλούν, κάνουν πολλούς να διαφοροποιούνται, δημιουργούν αντιπάθειες.


Έτσι είναι κι έτσι θα είναι πάντα.


Το ερώτημα είναι όμως παρόν και ισχυρό:


Τι επιθυμεί ο Λαός μας, αν όχι Σεισάχθεια για το Λαό;


Την προσφέρει άλλος, έξω από το ΣΥΡΙΖΑ;


Τι συνεπάγεται αυτή η παλιά λέξη για τους μικρομεσαίους, τι για τους αγρότες, τι για τους ανέργους, τι για τους καταστηματάρχες, τι για την αστική, τι για την εργατική τάξη;


Θέλει ο καταστηματάρχης που έκλεισε το μαγαζί της γειτονιάς, να πάει φυλακή λόγω οφειλών σε έναν κούφιο ασφαλιστικό φορέα, ο οποίος ούτε το νοσοκομείο ούτε τη σύνταξή του μπορεί να εγγυηθεί;

Θέλει ο αγρότης να χάσει τη γη του, επειδή υπάρχει το καλό και το κακό κομμάτι της Τράπεζας, η οποία έκλεισε, με αποτέλεσμα να μη μπορεί ούτε πετρέλαιο να βάλει στο τρακτέρ;


Θέλει ο επιχειρηματίας να βλέπει τον επιστρεφόμενο Φ.Π.Α. στα σεντούκια του Υπ.Οικ. και τα μπλε χαρτάκια να του υπενθυμίζουν ότι οφείλει στους οφειλέτες του;


Θέλει ο κατασκευαστικός τομέας να βλέπει τα δημόσια έργα να καταρρέουν ασυντήρητα, τους δρόμους γεμάτους λακκούβες και τις γέφυρες κομμένες στη μέση;


Θέλει ο μεταφορικός τομέας να βλέπει το ύψος του κόστους μετακίνησης σε ύψη δυσθεώρητα, ώστε να είναι συμφερότερο το ΤΙR με πινακίδες εξωτερικού;


Θέλει ο άνεργος, ο χαμηλόμισθος, ο χαμηλοσυνταξιούχος, να δίνουν έστω και ένα ευρώ φόρο, όταν παλεύουν για επιβίωση;


Θέλει ο άνεργος να μείνει στον καναπέ του;


Θέλει το παιδί να πληρώνει τα βιβλία του, στριμωγμένο σε μια αίθουσα που χωράει τους μισούς;


Θέλει ο γέροντας να ζει με 300 ευρώ;



Σεισάχθεια σημαίνει ότι ο λαός δε θα πληρώσει τις Τράπεζες. 
Κι ας μη βιαστεί κανείς να ισχυριστεί ότι έτσι θα καταρρεύσουμε.

Οι Τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν και είναι κερδοφόρες – για τους ισχυρούς.


Σεισάχθεια σημαίνει ότι κανένας δε θα πάει φυλακή για χρέη προς το Δημόσιο, όσο το Δημόσιο δεν έκανε τη δουλειά του. Και σαφώς δεν αναφερόμαστε σε αυτούς που έκλεψαν το Δημόσιο, επειδή η κλοπή είναι ποινικό αδίκημα, η ανέχεια όχι.


Σεισάχθεια σημαίνει ότι όλοι μαζί, χωρίς το βάρος της επονείδιστης τετραετίας, θα σηκώσουμε τα μανίκια και θα εργαστούμε, ώστε να ξεπεράσουμε το σκόπελο αυτό στον παγκόσμιο ωκεανό.


Ο Άνεμος σε καλεί.


Έλα μαζί μας, επειδή αυτό που θέλουμε, είναι αυτό που θέλουμε όλοι.


Έλα μαζί μας, για να ακουστεί δυνατά η φωνή σου. 

Έλα μαζί μας, για να διεκδικήσουμε το αύριο που μας στερούν.
Έλα μαζί μας, για να κάνουμε πράξη τη Δημοκρατία.
Έλα μαζί μαζί μας, για να εξασφαλίσουμε Σεισάχθεια.

Από τη συντακτική ομάδα του Ανέμου,

Οι προσυπογράφοντες:

Χρήστος Σιούλας
Διαβάστε Περισσότερα »

Κυριακή, 29 Σεπτεμβρίου 2013

Ένα απόγευμα στη Νέα Υόρκη *


Ο Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη (ΔΟΛ) μας πληροφορεί,εδώ απλώς υπογραμμίζεται:

"Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συζήτηση που είχαν ο ΠΘ και ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης που συνέπεσαν για λίγο στην Νέα Υόρκη το απόγευμα του Σαββάτου, ώρα Νέας Υόρκης.


Στο ζήτημα της Xρυσής Aυγής είναι προφανές ότι υπάρχει απόλυτη συμφωνία και συνεννόηση.«Η δημοκρατία έχει θεσμούς αυτοπροστασίας με κορυφαία τη δικαιοσύνη» είπε στους δημοσιογράφους ο κ. Βενιζέλος, αναχωρώντας για το αεροδρόμιο. Πηγές πολύ κοντά στον ΠΘ και στον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης τόνιζαν ότι, πέρα από την εξέλιξη των δικαστικών διαδικασιών, τις οποίες κινεί μόνη και ανεξάρτητα  η Δικαιοσύνη, η Κυβέρνηση είναι έτοιμη να αναλάβει όλες τις αναγκαίες νομοθετικές πρωτοβουλίες . Αυτές  περιλαμβάνουν όχι μόνο την κατάθεση του λεγόμενου αντιρατσιστικού νόμου, ο οποίος θα είναι ένας ολοκληρωμένος νόμος για την προστασία της δημοκρατίας και της κοινωνικής ειρήνης και ασφάλειας, αλλά και νομοθετικές ρυθμίσεις  που ακυρώνουν κάθε προσπάθεια  θεσμικού ευτελισμού ή καταστρατήγησης, εκ μέρους των βουλευτών της ΧΑ, των κοινοβουλευτικών διαδικασιών (παραιτήσεις για να προκληθούν αναπληρωματικές  εκλογές κλπ.) .

Οι κκ. Σαμαράς και Βενιζέλος συζήτησαν επίσης για τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα (ΕΑΣ ΕΛΒΟ ΛΑΡΚΟ, κινητικότητα κοκ). Η στάση της κυβέρνησης είναι απολύτως σταθερή, όπως χαρακτηριστικά ανέφερε  ο κ. Βενιζέλος :  Όχι σε νέα δημοσιονομικά μέτρα, ναι στις διαρθρωτικές αλλαγές με στόχο ανάπτυξη και απασχόληση.

Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Υπουργός Εξωτερικών  ενημέρωσε επίσης  τον  Πρωθυπουργό για τις σημαντικότερες από τις επαφές του στο πλαίσιο της ΓΣ του ΟΗΕ και ιδίως για το κυπριακό και το ζήτημα του ονόματος της ΠΓΔΜ, ζητήματα για τα οποία οι κκ. Σαμαράς και Βενιζέλος βρίσκονται σε απόλυτο συντονισμό.


Εξέφρασε, πάντως, την εκτίμηση ότι μάλλον δεν θα χρειαστεί, αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής δεν θα προχωρήσουν σε ομαδική παραίτηση.



Άφησε όμως και αιχμή για τον ΣΥΡΙΖΑ λέγοντας ότι βλέπει αμηχανία από την πλευρά της Κουμουνδούρου και το συνέδεσε με το γεγονός ότι η Χρυσή Αυγή ήταν από τα κόμματα που αποδοκίμαζαν το μνημόνιο, όπως άλλωστε και ο ΣΥΡΙΖΑ.



Ο κ. Βενιζέλος ανέφερε ακόμη ότι σύντομα θα κατατεθεί στη Βουλή το νέο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που όμως θα περιλαμβάνει και διατάξεις ευρύτερα για την προστασία της Δημοκρατίας και πρόσθεσε ότι για αυτό το θέμα θα συναντηθεί σύντομα με τον υπουργό Δικαιοσύνης.



Τέλος, ο κ. Βενιζέλος ανέφερε ότι προχωρά και η προγραμματική συμφωνία των δύο κομμάτων της συγκυβέρνησης που θα δοθεί στην δημοσιότητα με την νέα Σύνοδο της Βουλής".

Η συνάντηση, για την οποία μας πληροφορεί η Διεθνής  έκδοση του Βήματος, έλαβε χώρα στη Νέα Υόρκη. 

Ταυτόχρονα δηλαδή, Πρωθυπουργός και Αντιπρόεδρος - αναπληρών τον πρώτο κατά την απουσία του, έλειπαν από τη Χώρα, την ίδια στιγμή που λάμβανε χώρα η πρώτη σύλληψη πολιτικού αρχηγού κόμματος από το 1974.

Δεν πιστεύουμε σε καμία περίπτωση ότι και οι δύο πολιτικοί αρχηγοί φοβήθηκαν να βρίσκονται στην πατρίδα τους κατά τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή - άλλωστε αυτά είναι πράγματα που συμβαίνουν. 

Είναι δεδομένο ότι ο Πρωθυπουργός δε φοβάται κανέναν και τίποτε.

Είναι δεδομένο ότι ο κος Αντιπρόεδρος δε φοβάται κανέναν και τίποτε;

Κι αυτό δεδομένο θα πρέπει να θεωρηθεί, αφού το έχει δηλώσει ο ίδιος ο Αντιπρόεδρος.

Γεννώνται, πάντως, κάποιες επαγωγικές σκέψεις, ιδιαίτερα μετά την εκπεφρασθείσα άποψη του κυρίου Αντιπροέδρου, πώς δηλαδή "η Χρυσή Αυγή ήταν από τα κόμματα που αποδοκίμαζαν το Μνημόνιο", ότι εν τέλει όλος ο Ελληνικός Λαός, πλην κάποιας ελαχίστης μειοψηφίας (ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ κ.λπ.) επιδοκιμάζει το Μνημόνιο.

Γεννάται και μια άλλη σκέψη, αν συνδυάσουμε τη σοφία του κυρίου Αντιπροέδρου με την επίσης εκπεφρασμένη άποψη του Πρωθυπουργικού Συμβούλου, κυρίου Κρανιδιώτη, ο οποίο δήλωσε ότι "και οι αριστεροί" θα πρέπει κάτι να αναμένουν, ένα δώρο, κάποια κοσμήματα.

Όλες αυτές οι πολύ επιτυχημένες σκέψεις των κ.κ. Πρωθυπουργού, Αντιπροέδρου και Πρωθυπουργικού Συμβούλου έρχονται να "δέσουν" μεταξύ τους και να παράγουν μια πολύ επιτυχημένη συνταξή, αντάξια του Success Story, το οποίο γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Ελπίζουμε, ειλικρινά, μια που ο κύριος Αντιπρόεδρος έφυγε για την Ελλάδα (τελείωσαν και οι συλλήψεις - άσχετο και μη συνδεόμενο), να έχει μια συζήτηση με οποιονδήποτε ο κύριος Πρωθυπουργός, εκεί στα πάτρια του Ονείρου. 

Οι συμβουλές πάντα πιάνουν τόπο.

* του Θάνου Αθανασιάδη
Διαβάστε Περισσότερα »

Ψεκάστε, σκουπίστε. Τελειώσατε; *


Στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κα Ευτυχία Κουτζαμάνη, παρέδωσε το πόρισμα των εννέα σελίδων για την Χρυσή Αυγή ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου κος Χαρ. Βουρλιώτης.

Σύμφωνα με το πόρισμα, η βασική κατηγόρια που αποδίδεται στους συλληφθέντες είναι αυτή της συστάσεως εγκληματικής οργάνωσης, καθώς και δέκα ανθρωποκτονίες και απόπειρες ανθρωποκτονιών, αριθμός ο οποίος μπορεί να συμπληρωθεί, να μειωθεί ή/και να τροποποιηθεί, εάν και εφ’ όσον υπάρξουν και νέες πληροφορίες.

Για την ώρα αυτά είναι τα δεδομένα.

Μεταξύ των συλληφθέντων βρίσκονται και εν ενεργεία βουλευτές υφισταμένου πολιτικού κόμματος με εκπροσώπηση στη Βουλή των Ελλήνων.

Η σύλληψη των βουλευτών έγινε με βάση το άρθρο 62 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο «δεν απαιτείται άδεια για τα αυτόφωρα κακουργήματα», όταν η σύλληψη αφορά σε μέλος του Εθνικού Κοινοβουλίου.

Σύμφωνα με τη δημοσιοποιηθείσα νομική κρίση, η σύσταση εγκληματικής οργάνωσης αποτελεί αυτόφωρο κακούργημα αφού θεωρεί το έγκλημα διαρκές, γεγονός που δικαιολογεί τη σύλληψη των βουλευτών, χωρίς την προηγούμενη άρση της βουλευτικής τους ασυλίας.

Έγκυροι συνταγματικοί κύκλοι εκφράζουν τον προβληματισμό τους για το «ποιο ακριβώς είναι το αυτόφωρο κακούργημα που διέπραξαν που να δικαιολογεί την σύλληψη βουλευτών», με δεδομένο ότι η βουλή «έχει θεσμοθετημένη διαδικασία άρσης της βουλευτικής ασυλίας στα πλαίσια της αυτοπροστασίας της, η οποία και θα έπρεπε να ακολουθηθεί».

Οι ίδιοι συνταγματικοί κύκλοι αναφέρουν ότι «οι νόμοι δεν μπορούν να καταστρατηγούν το Σύνταγμα και η τήρηση της συνταγματικής νομιμότητας είναι υπεράνω κομμάτων, καθώς το Σύνταγμα πρέπει να εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις ανεξάρτητα αν αφορά σε βουλευτές αυτής ή της άλλης παράταξης».

Στο σημείο αυτό ας γίνει μια αναφορά στα εξής, τα οποία είναι ίσως ενδιαφέροντα:

Με το άρθρο 7 του ν. 3691/2008, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 παρ. 1 του ν. 3932/2011, συνεστήθη "Αρχή Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες και Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας και Ελέγχου των Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης" (εφεξής "Αρχή"), σκοπός της οποίας είναι η λήψη και εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων για την πρόληψη και καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας, καθώς και ο έλεγχος των δηλώσεων περιουσιακής κατάστασης των προσώπων που αναφέρονται στις περιπτώσεις στ` έως και ιε` της παρ. 1 του άρθρου 1 του ν. 3213/2003. Η Αρχή απολαμβάνει διοικητικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας και συγκροτείται από τον Πρόεδρο και ένδεκα (11) Μέλη, καθώς και από ισάριθμους αναπληρωτές τους, οι οποίοι πρέπει να διαθέτουν τις αυτές ιδιότητες και προσόντα με αυτούς. Ο Πρόεδρος και τα Μέλη της Αρχής απολαμβάνουν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας και δεσμεύονται μόνο από το νόμο και τη συνείδηση τους. Περαιτέρω, κατά τις διατάξεις του άρθρου 7Α του ν. 3691/2008, όπως προστέθηκε με το άρθρο 2 παρ. 2 του ν. 3932/2011, η Αρχή απαρτίζεται από τρεις αυτοτελείς Μονάδες, με διακριτές αρμοδιότητες, προσωπικό και υποδομές, υπό κοινό Πρόεδρο. Η Β` Μονάδα Οικονομικών Κυρώσεων κατά Υπόπτων Τρομοκρατίας συγκροτείται από τον Πρόεδρο και δύο (2) Μέλη της Αρχής, είναι δε αρμόδια και για τον προσδιορισμό των φυσικών ή νομικών προσώπων ή οντοτήτων που σχετίζονται με την τρομοκρατία και τη δέσμευση των περιουσιακών τους στοιχείων, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 49Α του ν. 3691/2008, όπως προστέθηκε με το άρθρο 7 του ν. 3932/2011. Στις διατάξεις του τελευταίου αυτού άρθρου ορίζονται τα εξής: "1. Η Β` Μονάδα της Αρχής προσδιορίζει τα σχετιζόμενα με την τρομοκρατία φυσικά και νομικά πρόσωπα ή οντότητες, βασιζόμενη σε ακριβείς πληροφορίες ή στοιχεία που υποβάλλονται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη ή τις εισαγγελικές, δικαστικές ή άλλες διωκτικές αρχές. Οι πληροφορίες και τα στοιχεία αυτά αφορούν συγκεκριμένα πρόσωπα ή οντότητες που διαμένουν ή εδρεύουν ή κατέχουν περιουσία, σύμφωνα με την έννοια της παρ. 6 του άρθρου 187Α του ΠΚ, στην ημεδαπή και τα οποία διέπραξαν ή διαπράττουν ή αποπειρώνται να διαπράξουν ή συμμετέχουν ή με οποιονδήποτε τρόπο διευκολύνουν την τέλεση τρομοκρατικών πράξεων, όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 187Α του ΠΚ, όπως ισχύει. Ειδικότερα, στη Μονάδα υποβάλλονται τα εξής: α) τα αποδεικτικά στοιχεία ή οι πληροφορίες οποιουδήποτε είδους που προέκυψαν από τη διενέργεια ελέγχων σε βάρος νομικών προσώπων ή οντοτήτων που ανήκουν ή ελέγχονται από τρομοκράτες ή τρομοκρατικές οργανώσεις ή σε βάρος φυσικών ή νομικών προσώπων ή οντοτήτων που είτε βοηθούν ή παρέχουν οικονομική, υλική, τεχνολογική ή οποιαδήποτε άλλη υποστήριξη με σκοπό την υποβοήθηση τρομοκρατικών ενεργειών, είτε συνδέονται με οποιονδήποτε τρόπο με τρομοκράτες ή τρομοκρατικές οργανώσεις, β) οι ασκηθείσες ποινικές διώξεις για τρομοκρατικές πράξεις ή χρηματοδότηση τρομοκρατών ή τρομοκρατικών οργανώσεων, γ) οι καταδικαστικές αποφάσεις για την τέλεση τρομοκρατικών πράξεων και δ) οι καταδικαστικές αποφάσεις για τη χρηματοδότηση μεμονωμένων τρομοκρατών ή τρομοκρατικών οργανώσεων. Η Μονάδα συντάσσει και τηρεί κατάλογο που περιλαμβάνει τα ονόματα των προσδιοριζόμενων ως σχετιζόμενων με την τρομοκρατία φυσικών και νομικών προσώπων ή οντοτήτων, καταχωρίζοντας σε αυτόν επαρκή συμπληρωματικά στοιχεία που επιτρέπουν την αποτελεσματική διαπίστωση της ταυτότητας τους, διευκολύνοντας έτσι την αποφυγή λήψης μέτρων κατά εκείνων που φέρουν το αυτό ή παρόμοιο όνομα, επωνυμία ή διακριτικό τίτλο. ... 7. Η επίδοση της απόφασης της Μονάδας στα φυσικά και νομικά πρόσωπα ή οντότητες γίνεται κατά το
άρθρο 155 παρ. 1 εδάφιο α` του ΚΠΔ, αμέσως μετά την ένταξη των ονομάτων τους στον κατάλογο ή τη δέσμευση των περιουσιακών τους στοιχείων. 8. Η Μονάδα μπορεί να ανακαλέσει την απόφαση της για την ένταξη του ονόματος στο σχετικό κατάλογο ή τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων οποιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου ή οντότητας, είτε αυτεπαγγέλτως είτε ύστερα από σχετική αίτηση του προσδιοριζόμενου στην απόφαση πραγματικού δικαιούχου ή οποιουδήποτε τρίτου έχει έννομο συμφέρον, επί της οποίας αποφαίνεται εντός δέκα ημερών, αν πεισθεί ότι δεν συντρέχουν οι λόγοι που επέβαλαν τη λήψη της σχετικής απόφασης. 9. Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα ή οντότητες, των οποίων η ανωτέρω αίτηση δεν έγινε δεκτή, μπορούν μέσα σε διάστημα τριάντα ημερών από την επίδοση της απορριπτικής απόφασης της Μονάδας, να προσφύγουν ενώπιον του ποινικού τμήματος του Αρείου Πάγου, που συνεδριάζει με τριμελή σύνθεση ως συμβούλιο. 10. Το συμβούλιο του Αρείου Πάγου αποφαίνεται για την προσφυγή που ασκείται κατά την προηγούμενη παράγραφο εντός τριάντα ημερών από την κατάθεσή της, ύστερα από έγγραφη πρόταση του οικείου εισαγγελέα, που υποβάλλεται στο συμβούλιο εντός δέκα ημερών από την κατάθεση της προσφυγής. Ο αιτών έχει δικαίωμα αυτοπρόσωπης εμφάνισης ενώπιον του συμβουλίου μαζί με τους συνηγόρους του για να ακουσθεί και να δώσει κάθε διευκρίνηση, καλείται δε για το σκοπό αυτόν πριν από είκοσι τέσσερις τουλάχιστον ώρες ...".

Πότε γράφηκαν τα παραπάνω;
Ποιοι τα έγραψαν;
Υπάρχει πιθανότητα να είναι άσχετα με τα φερόμενα ως τελεσθέντα και άρα υπό κρίσιν ζητήματα;

Τα ανωτέρω μπορεί κανείς να βρει σε όλως πρόσφατη δικαστική Απόφαση υπό τον αριθμό 406 της 15-02-2012 του Z` ΠΟΙΝΙΚΟΥ τμήματος του Αρείου Πάγου σε Συμβούλιο, ενώ η Εισαγγελική πρόταση στις 29/11/2011. Το εν λόγω Συμβούλιο συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Γεωργία Λαλούση, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, (ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως, κωλυομένου του Αντιπροέδρου Νικολάου Ζαΐρη) - Εισηγήτρια, Νικόλαο Κωνσταντόπουλο και Ανδρέα Ξένο, Αρεοπαγίτες, με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Νικολάου Τσάγγα (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και του Γραμματέα …».

Υπάρχει περίπτωση να αγνοούν οι Ανώτατοι Δικαστές της Χώρας μας το Νόμο;

Υπάρχει περίπτωση κάποιοι, πλην ίσως και των συνηγόρων υπεράσπισης, να ασχολήθηκαν με μεγαλύτερη εμβρίθεια με το εν λόγω ζήτημα;

Δεν υπάρχει ειδικός;

Όμως επί του παρόντος δεν θα ήταν λογικό ούτε σκόπιμο να κριθεί η Εισαγγελική Κρίση. Αυτό είναι δουλειά των Δικαστών. Οι υπόλοιποι ας έχουμε εμπιστοσύνη στη Δημοκρατία μας, τους Νόμους και τους Θεσμούς μας.

Υφίσταται μετέωρο, παρ’ όλα ταύτα, ένα ερώτημα:

Γιατί τώρα;

«Επειδή υπήρξε νεκρός», θα πει κάποιος.
«Επειδή θα οδηγείτο η Χώρα σε πρόωρες εκλογές και τούτο δεν το επιθυμεί ο Πρωθυπουργός», θα πει άλλος (πράγματι, εδώ η δήλωση όντως έγινε από τον κο Πρωθυπουργό, «δε χρειαζόμαστε εκλογές, χρειαζόμαστε …».

Τουλάχιστον δύο ερμηνείες είναι πολλές, εν προκειμένω. Και όλα τούτα, ενώ ο υπεύθυνος Υπουργός δεν έχει ακόμη υποβάλει την παραίτησή του, παρά διευθύνει τη διαδικασία ελέγχου των υφισταμένων του οργάνων.

Παραδοξότητα: όσον καιρό ο συγκεκριμένος Υπουργός βρίσκεται στο θώκο του, τόσον καιρό φέρονται να δρουν οι σημερινοί υπόλογοι.

Παραδοξότητα: όσον καιρό κυβερνά το τελευταίο σχήμα (με γνωστούς υποστηρικτές και εν δυνάμει θιασώτες, συμβούλους του κου Πρωθυπουργού), τόσον καιρό έχουν γεμίσει τα συρτάρια φακέλλους).

Παραδοξότητα: όσον καιρό συζητά η ελληνική Κοινή Γνώμη τις πράξεις και ενέργειες δυο - τριών ανθρώπων της δημοσιότητας, όσον καιρό τα τεκταινόμενα σε διάφορα σημεία της χώρας διασπείρουν την περί «σκληρού υπουργού» φημολογία, τόσο τελικά αποδεικνύεται ότι κάπου ο εν λόγω υπήρξε «μαλακός». 

Από τα παραπάνω φαίνεται όμως και ότι αποτελούν διαφορετικό θέμα οι ενδεχόμενες αξιόποινες πράξεις που φέρεται να έχουν διαπράξει βουλευτές κόμματος και διαφορετικό η διαδικασία που ακολουθείται από τις δικαστικές αρχές παρακάμπτοντας το εθνικό κοινοβούλιο το οποίο σύμφωνα με το Σύνταγμα είναι το μόνο αρμόδιο για την άρση της ασυλίας ενός βουλευτή.
Το άρθρο 62 αναφέρει συγκεκριμένα:
«1.Όσο διαρκεί η βουλευτική περίοδος ο βουλευτής δεν διώκεται ούτε συλλαμβάνεται ούτε φυλακίζεται ούτε με άλλο τρόπο περιορίζεται χωρίς άδεια του Σώματος. Επίσης δεν διώκεται για πολιτικά εγκλήματα βουλευτής της Βουλής που διαλύθηκε, από τη διάλυσή της και έως την ανακήρυξη των βουλευτών της νέας Βουλής.
H άδεια θεωρείται ότι δεν δόθηκε, αν η Bουλή δεν αποφανθεί μέσα σε τρεις μήνες αφότου η αίτηση του εισαγγελέα για δίωξη διαβιβάστηκε στον Πρόεδρο της Bουλής.
H τρίμηνη προθεσμία αναστέλλεται κατά τη διάρκεια των διακοπών της Bουλής.
Δεν απαιτείται άδεια για τα αυτόφωρα κακουργήματα.»

Η κυβέρνηση, σε μια περίοδο ιδιαίτερα κρίσιμη για την εξέλιξη του success story της μνημονιακής πολιτικής της, φαίνεται να αξιοποιεί τρόπον τινά το υπόλογο κόμμα, ώστε από τη μία να ενισχυθεί δημοκοπικά - και γιατί όχι και εκλογικά, αφού προσδοκά να απορροφήσει τους ψηφοφόρους της - και από την άλλη να στρέψει τα όμματα της κοινής γνώμης από τα μεγάλα προβλήματα της Χώρας και τα νέα μέτρα που βρίσκονται προ των πυλών.

Στο πλαίσιο αυτό άξιο λόγου είναι, τόσο ο χρόνος, όσο και η ταχύτητα με την οποία κινήθηκε η κυβέρνηση, δια του αρμόδιου υπουργού Δημοσίας Τάξεως.
Να θυμίσουμε ότι όλα ξεκίνησαν όταν ο κος Υπουργός μεταβίβασε στην εισαγγελία φάκελο με 32 υποθέσεις που αφορούσαν σε στελέχη της ΧΑ μόλις λίγες μέρες πριν τις ραγδαίες εξελίξεις. Πολλοί είναι αυτοί που έχουν εκφράσει δημόσια την απορία τους για τους λόγους για τους οποίους ο κος Δένδιας ενώ ήταν γνώστης των εν λόγω υποθέσεων, αντί να τις αποστέλλει, με το που περιέρχονταν εις γνώση του στις αρμόδιες δικαστικές αρχές, είχε επιλέξει να τις κρατά κλειδωμένες στο συρτάρι του γραφείο του.

Σύμφωνα με την ΠΚ259, Υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή για να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο τιμωρείται με Φυλάκιση μέχρι δύο ετών, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλη ποινική διάταξη.»

Η κυβερνητική αυτή τακτική σε τι πραγματικά αποσκοπούσε; Και μιλάμε για κυβερνητική τακτική αφού ακόμη και τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές ο κος Υπουργός παραμένει στη θέση του, δεν έχει παραιτηθεί, δεν έχει αποπεμφθεί αλλά ούτε έχει ζητηθεί η παραίτηση του.

Αλήθεια, αν ο κος Υπουργός είχε αποστείλει πριν τον θάνατο του άτυχου Φύσα τις μισές υποθέσεις στην Εισαγγελία, δεν θα στοιχειοθετείτο - κατά το σκεπτικό του - και τότε η κατηγορία της σύστασης εγκληματικής οργάνωσης για την Χρυσή Αυγή;

Οι κυβερνητικοί χειρισμοί, καθώς και η «μουδιασμένη» αντίδραση της αντιπολίτευσης σε σχέση με την διαδικασία που ακολουθείται στην σύλληψη βουλευτών του Κοινοβουλίου ξαναφέρνει στο προσκήνιο το μακραίωνο φιλοσοφικό ερώτημα: αγιάζει ο σκοπός τα μέσα;

Υφίσταται ένα ακόμη σενάριο παραδοξότητας:
Σύμφωνα με αυτό, είναι οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής, τις έδρες των οποίων θα υφαρπάξει η Κυβέρνηση χωρίς επαναληπτικές εκλογές, αφού με τροπολογία που θα ψηφίσει, θα τροποποιήσει τις προϋποθέσεις διενέργειάς τους, στερώντας από κάθε βουλευτή τη δυνατότητα μελλοντικής χρήσης του άρθρου 60 του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο
«2. H παραίτηση από το βουλευτικό αξίωμα είναι δικαίωμα του βουλευτή, συντελείται μόλις ο βουλευτής υποβάλει γραπτή δήλωση στον Πρόεδρο της Βουλής και δεν ανακαλείται.
1. Οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση.»
Αύριο ποιοι βουλευτές και ποιου κόμματος θα είναι που θα κατηγορηθούν ότι ήταν συνυπεύθυνοι ή ηθικοί αυτουργοί πράξεων και αντιδράσεων συμπολιτών μας είτε γιατί γνώριζαν και δεν έπραξαν τα «νόμιμα» είτε διότι εξέφρασαν δημόσια την στήριξή τους στον αγώνα του ελληνικού λαού για ανατροπή της μνημονιακής πολιτικής της συγκυβέρνησης;

Αύριο ποιοι βουλευτές και ποιου κόμματος, στα πλαίσια της θεωρίας των άκρων του κου Λαζαρίδη, θα είναι που θα κατηγορηθούν ότι είναι φασίστες, διαφορετικού του χρυσού χρώματος; Η πρόσφατη δήλωση στο twitter του συμβούλου του πρωθυπουργού κου Φαήλου Κρανιδιώτη είναι χαρακτηριστική: «Πήγαινε να καπνίσεις κανά μπάφο με τους συντρόφους σου, μέχρι να ’ρθουν και τα δικά σας ‘βραχιολάκια’.»



Το θέμα που ανακύπτει είναι για μια ακόμη φορά θέμα Δημοκρατίας και Συνταγματική νομιμότητας.

Η συγκυβέρνηση, τον τελευταίο χρόνο, με μια σειρά νομικών πράξεων επιβολής εξουσίας, - πράξεων νομοθετικού περιεχομένου, προεδρικών διαταγμάτων και υπουργικών αποφάσεων - κατ’ εντολή και καθ’ υπόδειξιν των εξωχώριων εταίρων μας, παραβιάζει το Σύνταγμα και τους υφιστάμενους Νομούς, παρακάμπτει την κοινοβουλευτική διαδικασία απαξιώνει τη λειτουργία της Βουλής, παράγει στην πράξη νέο Σύνταγμα, ακυρώνει εν τοις πράγμασι την Εθνική μας Ανεξαρτησία, την Κοινωνική Δικαιοσύνη, την Ισότητα.

Τα κόμματα του Εθνικού Κοινοβουλίου πρέπει άμεσα να σταματήσουν να νομιμοποιούν με την σιωπή τους ή την «νομιμόφρονα» αντίδρασή τους την παραβίαση αυτή του Συντάγματος από την Κυβέρνηση των κυρίων Σαμαρά και Βενιζέλου.

Τα κόμματα του Εθνικού Κοινοβουλίου δεν πρέπει να επιτρέψουν να λειτουργήσει η πολιτική αντίθεσή τους στον φασισμό και το κόμματα της Χρυσής Αυγής ως άλλοθι νομιμοποίησης της καταστρατήγησης από την Κυβέρνηση του άρθρου 60 του Συντάγματος περί άρσης της βουλευτικής ασυλίας και της συνταγματικής προστασίας των βουλευτών και των πολιτικών κομμάτων.

Και κάτι τελευταίο. Σύμφωνα με το άρθρο 1 το Συντάγματος:
«1. Το πολίτευμα της Ελλάδας, είναι Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική Δημοκρατία.
2. Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
3. Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.»
Τα κόμματα του Εθνικού Κοινοβουλίου, δια των βουλευτών τους - που είναι οι εκπρόσωποι του Λαού, στα χέρια των οποίων έχει εναποθέσει τις τύχες του - οφείλουν και υποχρεούνται όταν θεωρούν ότι το εν λόγω άρθρο παραβιάζεται να προβούν σε όλες τις συνταγματικά προσδιορισμένες ενέργειες προκειμένου να προστατεύσουν το πολίτευμα, να προστατεύσουν το Σύνταγμα.

Τα κόμματα του Εθνικού Κοινοβουλίου, μια γροθιά, πρέπει να περιφρουρήσουν το Σύνταγμα και την λειτουργία της Δημοκρατίας.

Το Σύνταγμα της Ελλάδας είναι υπεράνω όλων και υπηρετεί τον Ελληνικό Λαό, όχι τις πρόσκαιρες επιδιώξεις και συμφέροντα των κυβερνόντων και των πολιτικών κομμάτων.

Στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα.
Στη Δημοκρατία υπάρχουν εκλογές.

Εκλογές εδώ και τώρα.


*Των Θάνου Αθανασιάδη & Κωνσταντίνου Νάκκα
Διαβάστε Περισσότερα »